czwartek, 14 marca 2013

Uzależnieni.

Otępiałe, agresywne, małomówne, nieobecne- takie są właśnie dzieci uzależnione od gier komputerowych. Współcześni rodzice, coraz częściej borykają się z podobnym problemem, nie wiedząc jak rozmawiać i postępować z dzieckiem.

Gry komputerowe z jednej strony mogą być pozytywnym bodźcem dla dziecka, uczą zręczności, myślenia przyczynowo-skutkowego, rozbudzają wyobraźnię, przyzwyczają małych graczy do presji czasu, z którą muszą sobie radzić dorośli. Z drugiej jednak strony, gry są pełne przemocy, brutalności, wulgarności, co sprzyja powielaniu podobnych zachowań w rzeczywistości dziecka. Jeżeli mały Marek zabija w grze kilkudziesięciu wrogów i krew się leje gęsto, popchnięcie mniejszego kolegi, tak, że nabija sobie guza albo sinika, nie stanowi większego problemu. Dzieci bardzo często nie odróżniają fikcyjnego świata gier od realności. Nie radząc sobie w szkole czy innych obszarach życia, tworzą zastępczą rzeczywistość, bezpieczną, w której nie muszą obawiać się krytyki, nie ma kar, zakazów, obowiązków. Oddają się bez reszty swojemu ulubionemu zajęciu, tracąc kontakt z rzeczywistością. Poczucie władzy, możliwość kontrolowania słabszych graczy, panowanie nad sytuacją, wszystko to, sprzyja realizowaniu marzeń w świecie wirtualnym. Dziecko nie chce rezygnować z tego świata, co więcej nie chce już żyć w innym.


Najczęstsze objawy uzależnienia od gier komputerowych:

  • niewinny początek- zainteresowanie grami, poświęcanie im dużej ilości czasu
  • dziecko coraz więcej czasu spędza na graniu, rezygnując z innych zajęć tj. wcześniejszych zainteresowań, spotkań z rówieśnikami czy rodziną
  •  granie staje się najważniejszym punktem dnia, główną aktywnością w życiu dziecka
  • zaniedbywanie nauki, wagarowanie
  •  zwiększa się częstotliwość konfliktów w domu i w szkole
  • zaniedbywanie własnej higieny
  •  zanik mięśni spowodowany brakiem ruchu
  • wyraźne zmiany nastroju, z jednej strony dziecko może mieć dobre samopoczucie, być rozmowne, z drugiej pojawia się odrętwienie, otępienie, niemoc, odpowiadanie tzw. półsłówkami
  • zespół odstawienia- (występujący w przypadku każdego innego uzależniania) zaprzestanie grania powoduje silne rozdrażnienie, niekontrolowanie własnych emocji, zachowania agresywne, jak również pasywno-agresywne
  • nawrót- po dłuższym okresie ograniczenia lub zaprzestania grania w gry komputerowe, pojawią się te same patologiczne zachowania, które objawiały się wcześniej.

Najważniejsze, to wiedzieć w jakie gry grają dzieci i jakie treści w nich przeważają. Jeżeli zauważymy któreś z powyższych objawów, to warto zacząć rozmowy z dzieckiem, co dają mu gry, jakie korzyści z nich czerpie i szukać alternatywnych zajęć czy aktywności, w których dziecko mogłoby zdobywać podobne gratyfikacje. Należy zachęcać dzieci do różnorodnych aktywności, do szukania pasji, innych niż świat wirtualny. Czasami jednak możliwości i środki rodziców się kończą, i tym razem to ich ogarnia niemoc i otępienie, dlatego w skrajnych przypadkach, kiedy rodzina przestaje sobie radzić z uzależnieniem dziecka, stosuje się terapię dzieci i młodzieży.

Brak komentarzy :

Prześlij komentarz